Reeds in 1982 was het duidelijk dat reflexologie een eenvoudige manier van werken is die zeker een plaats verdiende binnen het gezin. Door het regelmatig toepassen van reflexologie wordt het lichaam immers in evenwicht gebracht met als resultaat zelfheling, pijnbestrijding en algemene ontspanning, ook toen reeds meer dan welkom. Dat was trouwens ook de visie van onze reflexologie-grootmoeder Eunice Ingham die er een levenstaak van maakte zoveel mogelijk reflexologen op te leiden. Haar neef Dwight Byers zet dit werk tot op de dag van vandaag nog steeds voort. Hij werd dit jaar 80.

Dankzij deze en andere pioniers is men reflexologie door de jaren heen meer en meer gaan toepassen. Hierdoor ontstonden nieuwe technieken vertrekkende vanuit diverse situaties en achtergronden of in functie van een bepaald doel. Denk maar aan ‘Duimsparende technieken’, ‘Verticale Reflexologie’ maar ook ‘Reflexologie in relatie tot zwangerschap’ enzovoort enzovoort.

Door deze evolutie ontstond de nood aan een meer doorgedreven opleiding; in ieder geval voor wie als therapeut aan de slag wil. Om aan deze behoefte te voldoen werd de basisopleiding van het Nvbr volledig herzien en opgedeeld in 2 fasen.

Fase I is een kennismaking waarbij voldoende theorie en praktijk worden aangeleerd om een degelijke traditionele behandeling te kunnen geven binnen familie- en vriendenkring.
In Fase II wordt alles verder uitgediept, de cursisten maken kennis met gespecialiseerde technieken en krijgen scholing rond ‘therapeut zijn’.

Trouw aan de filosofie van het Nvbr bestaat een basisopleiding heel consequent uit voetreflexologie en dat wat er direct mee te maken heeft. Aanverwante therapieën en bijscholingen worden op regelmatige basis aangeboden maar vallen buiten het basispakket. Op die manier bepaalt iedereen zelf wanneer hij/zij klaar is om een volgende stap te zetten en wordt de basisopleiding op zich beperkt gehouden tot de essentie. Dat laat ons toe de term ‘kortlopende opleiding’ te gebruiken en toch die stof aan te bieden die vereist is en in overeenstemming met wat door RiEN als norm wordt opgelegd.

Ook voor de stichters van onze vereniging bleef het niet bij het volgen van die 'ene' cursus in Auen. Ze verruimden hun blik en volgden aanvullende cursussen in Duitsland en Zwitserland. Heden ten dage worden de leden via ‘De Reflexoloog’ en digitale ‘Flashberichten’ op de hoogte gehouden van gerelateerde opleidingen en evenementen in binnen- en buitenland. Dat stelt hun in de mogelijkheid om hier al of niet, alleen of samen met bevriende collega’s, aan deel te nemen.

Het Nvbr is lid van:

Het Nvbr staat open voor contacten met andere reflexologie-verenigingen en –scholen. Binnen België maken we deel uit van de Scholencommissie van BeVo. Deze houdt zich bezig met het opstellen van richtlijnen naar reflexologiescholen toe. Samenwerking met onze Franstalige landgenoten CER en onze Nederlandse zustervereniging BER krijgt stilaan vorm.

Het Nvbr is een vzw en werkt met vrijwilligers die het belangrijk vinden om de taak van haar oprichters verder te zetten. Wij wensen zoveel mogelijk geïnteresseerden te bereiken en juist daarom zijn alle reflexologen welkom binnen onze organisatie, ‘liefhebbers’ en ‘therapeuten’.

Wij zijn een organisatie van, voor en door reflexologen. Samenwerking met respect voor ieders eigenheid maakt ons sterk en laat ons groeien.

Het zich bijscholen is en blijft noodzakelijk voor wie Reflexologie een warm hart toedraagt. Juist dat maakt Reflexologie zo boeiend: ‘je bent er nooit klaar mee’

Het Nvbr-bestuur